Margaux-proeverijtje

Vrijdagavond (laat..) schoof ik aan bij D en Roel voor het volgende hoofdstuk in hun reisje langs de diverse Bdx-appellations.
Deze keer was Margaux aan de beurt. De wijnen werden (single-)blind geschonken. Behalve de opener, de "ijk-wijn", dat was:

1. 2001 Ch. Notton - Margaux: Wat gereserveerde maar zeer innemende neus van sigaartjes, bosfruit, geroosterde paprika en een kleiige mineraliteit. In de mond presenteert de wijn zich mooi rijp en wat zwoel, met hinten van theeblad, chocolade en rook. Medium bodied en heel correct. Prettig glas 16/20

Daarna:

2. Diepe bruinrode kleur, neigend naar mahonie. Ik rook bibliotheek, kastjeslucht, herfstbos, openhaardhout. In de mond dan een opvallend zwoele, ronde en soepele entree die via een elegant en fris midpalate naar een, helaas wat drogend, einde afkoerst. Aromatiek van paddestoel, bloed en achterham. En ondanks dat dit best een fijn en interessant glas wordt gevonden, is het broodnodige fruit ver te zoeken. Toch enigszins voorbij haar hoogtepunt, dus. Blijkbaar moet je Margauxtjes uit de middenmoot niet zó lang laten liggen, zelfs niet als het jaar bovengemiddeld is. 15,5/20
>> 1988 Ch. Monbrison - Margaux

3. Paarsrode, ultradikke kleur. Het bouquet knált het glas uit en is modern van snit. Pure, eenvoudig te benoemen nuances van koffiebonen, chocoladevla, cola en zwarte kersen. Veel nieuw hout en enorm geëxtraheerd! Deze wijn is wat pompeus en zit laag in zijn zuren. 2003? Hoe zal dit zich ontwikkelen? Weinig typiciteit, als je het mij vraagt. Het spul kan ook zo maar uit Spanje of de Languedoc komen. Kwaliteitswijn, goed gecomponeerd, dat zeker. Maar voor mij niet genoeg spanning en karakter. 16,5/20 (als ik op kwaliteit scoor; maar zeker geen emotiewijn voor mij).
>> 2004 Ch. Lascombes - Margaux

4. Middeldiepe kleur, Bordeauxrood zeg ik maar. Wispelturige neus waarin nu weer chocomel, dan weer Coebergh opkomt. Licht zoet en jammig. Vanilletonen ook. In de mond duidelijke impressies van toast, eik, caramel, vanille die helaas (nog) niet goed geintegreerd zijn in het geheel. Deze wijn is vrij slank en wat jong nog, maar de tannines zijn zacht en mooi rijp. Jammer van de huidige disbalans; toch ik heb het gevoel dat dat met een paar jaartjes rust nog wel goed komt. 15/20
>> 2002 Ch. Giscours - Margaux

5. Lichte bruinverkleuring aan de rand, behoorlijke diepte in het hart. Bouquet opent een beetje 'funky'. Moeilijk, karton? Wat lijm? Extra lucht/flink walsen brengt soelaas gelukkig. Er komen wat klassiekere impressies omhoog: kaneel, bosvruchten, veel zoethout, koffie en 'cherry-coke'. In de mond volop kersen en bramen, tabaksblad, rokerig, boersig en toch elegant. Uitmuntende frisheid en een opvallend lange finish. Mooi man! 17,5/20
>> 1994 Ch. Rauzan Ségla - Margaux

6. Ook weer wat bruinverkleuring. In de neus ontwaar ik de geuren van zo'n luxe, dure paardenstal (heet dat niet een stoeterij?) en leer. De PB-klassieker "een schrijlings bereden amazone-zadel" komt spontaan bij me op! De neus is zeer voornaam, stijlvol en mannelijk. Tonen van verse kompost, gemalen koffie en zwarte kersen. De tannines zijn perfect afgebouwd, danwel geintegreerd. Dit glas is zijdezacht, volledig in harmonie. Authentiek en eerlijk. Een superglas en de (verrassende) WOTN. 18/20
>> 1999 Ch. du Tertre - Margaux
Enige minpuntje is de ontwikkeling van deze wijn. Hij imponeert ouder dan zijn kalenderleeftijd. Maar ach, what the f**k, niet langer bewaren, gewoon opdrinken!

7. Dit is een hele ambivalente wijn. D'r zitten hele mooie dingen in, maar ook een paar nare. Het hangt er van af of je een half glas "half vol" of "half leeg" vindt... Bij de zwartkijkers onder ons zouden het penetrante, wat chemisch bouquet opvallen. Ook de ijzer- en roesttonen worden dan benoemd, evenals de iets te dominante zuren die niet erg verweven lijken (aangezuurd?). Gelukkig zijn wij niet van deze school en vinden wij het glas vaak "half vol". Wij roken namelijk ook bemost hout, diksap, katjesdrop. Een wijn die zondermeer groeit in het glas. Er is rondeur en frisheid, de tannines hebben een lekkere bite en in de afdronk domineren rozijnen, kersen en cranberries. Uiteindelijk kwam ik dus op 16,5/20
>> 2003 Ch. Siran - Margaux

8. Het bleek dat we deze wijn een aantal jaren geleden ook al blind voor onze neus hadden en ook toen vonden we hem (haar?) nog jong. Nu weer. Er is een goedgedoseerde frisheid en zuiverheid en een complexe waaier aan geuren en smaken die nog moeten assembleren: verse groene kruiden, nieuw hout, walnoot, blauwe bessen en heel veel florale tonen (kamperfoelie, orchidee). Doet modern aan vanwege enige vluchtigheid en een spoortje alcoholische prikkeling. Een heerlijke, innemende en aardse wijn. 17/20
>> 1999 Ch. Ferriere - Margaux

Op naar de volgende keer, hopelijk kan/mag ik er dan weer bij zijn...

Cheers, Jeroen